Dag 2

Mijn wekker - op mijn telefoon - gaat. Ik druk drie keer op snooze en tussendoor bekijk ik een aantal Whatsapp berichtjes die ik die ochtend binnengekregen heb en reageer op deze. Zodra ik uit bed ga zet ik mijn radio aan op 3FM. Deze blijft aan staan tot ik de deur uit moet, ongeveer 1,5 uur.

Nadat ik gedoucht heb en aangekleed ben maak ik een ontbijtje en zet mijn laptop aan. Ondertussen ontvang en verstuur ik een aantal Whatsapp berichtjes. Het komende half uur ben ik bezig met ontbijten, mail checken, Facebook & Twitter bijlezen en als ik nog tijd over heb neem ik een kijkje in de online versie van het Brabants Dagblad. Ik luister het nieuws op de radio en dan is het tijd om op mijn fiets te stappen.

In de trein verstuur en verzend ik wat Whatsapp berichtjes. Op de universiteit aangekomen gaat de telefoon even de tas in. Toch kan ik het niet laten om af en toe even te kijken of ik een berichtje heb, en hierop te reageren. Martina had het geniale idee om vandaag met de auto naar school te gaan, en samen rijden we weer terug naar Den Bosch onder het genot van radio 3FM. Onderweg ontvang ik een berichtje van mijn broertje; of ik een broodje wil van Bakker Bart. Lekker! We spreken daar af en eten wat. Samen gaan we naar mijn huis waar we hetzelfde doen als op dinsdag, heerlijk in het zonnetje, alleen dit keer is hij met mijn laptop bezig en pak ik een boek om wat te lezen voor school. Ongeveer anderhalf uur zit ik lekker in het zonnetje, radio aan, telefoon bij de hand en lezen lezen lezen....

's Avonds kook ik bij mijn ouders thuis voor mijn vader en broertje. En ja, ik moet vermelden dat ik ondertussen via Whatsapp een gesprek voer met een vriendin. Na het eten vertrek ik samen met mijn vader naar een tante; de laptop gaat mee want de belastingaangifte moet ingevuld worden!

Wanneer ik weer in mijn eigen huisje aangekomen ben gaat de DVD speler aan. Ik ga Briefgeheim kijken voor de cursus Beeldcultuur. Ondertussen heb ik wel mijn laptop aanstaan, zodat ik aantekeningen kan maken en natuurlijk af en toe Facebook en Twitter even kan checken. Ook de mobiel blijft regelmatig trillen. Na de film eindigt de dag weer hetzelfde; in bed met mijn mobiel - wekker! - en een boek.

Weltrusten.

Dag 1

Mijn wekker - op mijn telefoon - gaat. Ik druk drie keer op snooze en tussendoor bekijk ik een aantal Whatsapp berichtjes die ik die ochtend binnengekregen heb en reageer op deze. Zodra ik uit bed ga zet ik mijn radio aan op 3FM. Deze blijft aan staan tot ik de deur uit moet, ongeveer 1,5 uur.

Nadat ik gedoucht heb en aangekleed ben maak ik een ontbijtje en zet mijn laptop aan. Ondertussen ontvang en verstuur ik een aantal Whatsapp berichtjes. Het komende half uur ben ik bezig met ontbijten, mail checken, Facebook & Twitter bijlezen en als ik nog tijd over heb neem ik een kijkje in de online versie van het Brabants Dagblad. Ik luister het nieuws op de radio en dan is het tijd om op mijn fiets te stappen.

Wanneer ik ongeveer 1,5 uur later op de fiets terug naar huis stap heb ik een aantal keer op mijn telefoon gekeken hoe laat het is. Horloges zijn niet aan mij besteed, daar heb ik mijn telefoon voor. Thuis aangekomen bedenk ik een plan met mijn broertje. Hij komt gezellig bij mij thuis leren en ook ik moet genoeg doen aan school, MAAR het is lekker weer! Dus we zetten mijn raam open, verlengsnoer uit het raam en ja hoor; allebei achter ons eigen laptop zitten we heerlijk in het zonnetje. Ook de radio staat ondertussen trouwens alweer aan. Ongeveer twee uur lang zijn we allebei bezig op onze laptop en luisteren we naar de radio. Af en toe ontvang en verzend ik wat Whatsapp berichtjes. 


's Avonds staat een teamvergadering en wat eten met collega's op de planning. Logisch dat hier minder media gebruikt wordt. Alhoewel, tijdens het eten bekijken we op de Ipad van één collega foto's die ze graag met ons wil delen, daarnaast liggen de mobieltjes van ons allemaal op tafel en ontvangen en versturen we regelmatig wat berichtjes. Tijdens de vergadering zijn de mobieltjes afwezig.

Wanneer ik thuis ben gaan zowel televisie als laptop aan. Een klein uurtje kijk ik wat televisie terwijl ik Facebook, Twitter, e-mail en andere websites check. Daarna duik ik heerlijk met een 'ouderwets' boek mijn bed in. Mijn mobiel achtervolgt me overal; tijdens het internetten, televisie kijken én lezen verzend en ontvang ik meerdere Whatsapp berichtjes.

Het weer getrotseerd!

Vorige week kreeg ik een mailtje, of nja eigenlijk mijn lieve moeder kreeg een mailtje, met een aanbieding voor de West Side Story! Suus en ik wilde graag naar deze musical en dit weekend draaide hij voor het laatste in Nederland. Het enige probleem was dat hij zo ontzettend duur was, €69,- voor een kaartje... maar met die aanbiedig was het maar €25,-, daar zeggen we natuurlijk geen nee tegen!

Dus gister gingen we met z'n drieën op pad. Dominique, Suus & ik. We hadden flink voorzorgmaatregelen genomen vanwege het heerlijke winterse weer. Om extra vroeg te vertrekken stonden we om half 11 al op Station Den Bosch. Dik aangekleed met extra panty's, dikke sokken, mutsen enzovoorst én eten en drinken voor tijdens vreselijke vertragingen konden wij de dag wel aan! De heenreis viel super mee, om kwart voor 1 waren we al in Scheveningen met een kleine tussenstop in Woerden vanwegen een defect aan de trein (door het koude weer:P). Na daar een lekkere tosti gegeten te hebben in een te chique restaurant konden we naar binnen bij het Circustheater. Genoten van de musical. Hij was helemaal engelstalig en super mooi. Veel dans erin, het verhaal was natuurlijk gewoon super en de liedjes helemaal geweldig!

Zingend en dansend begonnen we weer aan onze reis terug ;). Deze verliep helemaal vlekkeloos. De treinen die reden, reden gewoon netjes op tijd en nadat we in Utrecht nog even wat gegeten hebben waren we om 8 uur allemaal weer lekker warm thuis!

Al met al een lang, maar wel erg leuk dagje ;). En jep, Scheveningen is ook leuk in de winter!

Streven

Om maar even door te gaan op mijn vorige blog. Dat je gelukkig bent, of jezelf gelukkig vindt, betekent natuurlijk niet dat je niks meer te willen hebt. Een mens moet een doel hebben in zijn leven, iets willen bereiken, anders is het leven gewoon zinloos. Mensen oordelen vaak over anderen, 'Hij heeft alles al, hij moet wel hartstikke gelukkig zijn'. Maar als je alles al hebt, en je hebt niks meer te wensen, waar leef je dan voor? Het lijkt mij dat het dan zelfs niet raar is om te stellen dat er een kans is om depressief te worden, je hebt immers geen doel meer in je leven en niks om voor te leven. Zonder doel heb je geen drijfveer om iets te doen en om iets te bereiken.

Zoek maar eens op; de behoeftenpiramide van Maslow. Er valt altijd wel iets te verwezenlijken!

Mijn vorige blog is hartstikke juist, ik ben super gelukkig en zit heerlijk in mijn vel. Maar dit betekent dus niet dat het zo goed is, en dat ik het hier bij laat zitten! Wat ik wil is dingen bereiken, dingen doen en mijn behoeftes vervullen. Laten we zeggen; ik wil in mijn leven zo hoog mogelijk komen in de behoeftenpiramide van Maslow!

Dingen op de lange termijn plan ik niet, maar toch ben ik flink met de toekomst bezig. Hoe mijn gezondheid loopt, geen idee. Wat ik wil; veel ideeën. Als eerste natuurlijk mijn stage afronden. Dit gaat hopelijk gebeuren eind januari! Op dit moment ben ik daarom druk met stageverslagen maken en zorgen dat ik al mijn competenties haal. Wat een heerlijk gevoel zal dat al zijn, als ik dat doel bereikt heb; die stage eindelijk écht afgerond en laten zien dat ik het dus écht kan. Na mijn stage ga ik natuurlijk afstuderen, mijn opleiding afronden en ik wil beginnen met een nieuwe opleiding! In Leiden, Utrecht, Amsterdam, wat dan ook. Dat is allemaal nog een beetje vaag. Ik bevind me lekker in de oriëntatiefase en beslis volgend jaar een keer welke opleiding ik echt ga volgen. 3 jaar universiteit wil ik in ieder geval zeker aan mijn huidige opleiding vastplakken; mijn volgend doel!

Totaal andere doelen; reizen, muziek, relaties, feesten, paardrijden. Veel van de wereld zien, stedentripjes, vakanties, zolang het nog kan wil ik zoveel mogelijk in het buitenland zijn! Als ik oud en verrimpeld ben (oké dat zal ik niet worden ;)), wil ik aan iedereen al mijn verhalen vertellen van alle plekjes die ik op de wereld heb gezien. Muziek noem ik niet direct een doel, maar toch vind ik het een heerlijke verrijking van mijn leven om naar concerten te gaan, de sfeer van festivals te proeven en ook hiervan zoveel mogelijk te hebben gezien. Dit natuurlijk samen met vrienden, vriendinnen, vriendje en familie. Iedereen is me dierbaar en ik wil de relaties binnen mijn, ondertussen behoorlijk grote, sociaal netwerk goed houden. Ik wil er zijn voor mijn vrienden, zodat je dit ook weer terug kan verwachten. Zo is er nog veel meer te vertellen over wat mijn drijfveren zijn en waarom ik doe wat ik doe, hoe erg is het om je juist hier eens van bewust te worden.

Niet denken dat doen we nog wel een keer, nee zeg juist ik doe het nu, want nu kan het!

Het lijken grote doelen, maar de kunst is; reduceer het tot kleine dingen. Ik zorg dat ik kleine dingen kan doen die toch met mijn doelen te maken hebben. Een stedentripje naar Londen, een paar dagen Barcelona; toch weer iets waar ik straks over kan zeggen dat ik er geweest ben! Zeggen dat ik over een aantal jaar een Wetenschappelijke Master behaald wil hebben is een grote uitspraak, maar aan dit doel begin ik door nu dat ene verslag te maken wat bijdraagt aan het afronden van mijn stage. Deze kleine dingen leiden juist tot het grote geheel. Het grote geheel wat streven genoemd wordt en wat er voor zorgt dat we leven en blijven leven.

Guus Meeuwis!

Helemaal in Heerenveen. Wat een rotend.
De heenweg, met een korte tussenstop in Wijchen om het nieuwe kantoor van m'n vader te bekijken en een stop bij de mac waar we een deuk in de auto reden, viel nog wel mee.

Maar Fryslan. Wat een ramp zeg :P, daar gaan we dus niet meer heen. De parkeerplaats was een heel eind lopen van het stadion vandaan, er was geen duidelijke aanwijzing HOE we moesten lopen en alle mensen droegen sjaals met de Friese vlag :O.

Gelukkig was Guus wel super (had ook niet anders verwacht), met nog een gastoptreden van Marco wat helemáál geweldig was. Na het Friese volkslied (BORING) speelde Guus natuurlijk Brabant en daarbij hebben we even goed laten weten dat wij wél uit Brabant kwamen en niks met die Friese zooi hadden!

Een leuke avond, maar volgend jaar gaan we gewoon in Nederland, en niet meer naar de MAC he Mam ;).
Bart Foundation; thanks voor de geweldige plekken!

BNers spotten @ Bevrijdingspop Haarlem

Zoals we Veronica kennen had ze weer een superdagje regeld voor CFers.
Een tijd geleden hadden we het al afgesproken; met een hoop CFers zouden we naar Bevrijdingspop in Haarlem gaan en daar backstage mogen vertoeven. Vandaag was het zover :D.

Ondanks de regen, die op een gegeven moment toch behoorlijk koud werd, was het een erg gezellig en druk bezocht festivalterrein. Wij konden lekker backstage in een verwarmde tent onze spullen kwijt en wat drinken/eten, allemaal super geregeld! Jacqueline van Krezip kwam mét baby nog even langs. Die hebben we natuurlijk meteen een CFaap gegeven!

Guus Meeuwis zagen we als eerste, en dit was natuurlijk de topper ;). Hij sloot af twee heerlijke brabo nummers dus dat waren weer pluspunten en genieten! Hierna lekker gegeten, gedronken en een rondje over de festivalmarkt gelopen. Daarna toch maar weer even opwarmen wat het was toch best koud in de regen.

Terwijl de andere CFers langzaam richting huis vertrokken hadden Thomas, Joyca en ik het wel naar ons zin en bleven we nog even lekker wat bandjes kijken. Later voegden Veronica en Robert zich weer bij ons en opeens was er een rondleiding langs het podium geregeld! Hier kwamen we zomaar Wouter Hamel en Giel Beelen tegen, dat moest natuurlijk vastgelegd worden.
Nadat we Wouter Hamel en Gabriela Cilmi nog even hebben zien optreden zijn we moe maar zeker voldaan richting huis vertrokken.

Veronica had het weer super voor elkaar! Thanks voor de leuke dag :)

P!NK

Ik heb 3 woorden ervoor: GE-WEL-DIG

Iedereen die de show nog niet gezien heeft, zeker kaarten bestellen voor 6 december in Ahoy Rotterdam! Je kijkt je ogen uit.